Tag: spelen

Nieuwe generatie kinderen kan niet meer vallen en wordt bijziend

kinderen bewegen te weinig

In mijn kinderjaren, zo rond een jaar of 8, ging ik in de zomerweken altijd naar het Vestingeiland. Vanuit ons huis in Naarden liepen mijn zus en ik gehuld in oude kleding met een hamer, schroevendraaier, zaag en een paar boterhammen in een tasje naar de gracht. Daar stond een trekschuit klaar waar we op klommen en de kapitein (een vader die deze rol als vrijwilliger op zich had genomen) punterde ons over het water naar het eiland toe. Op het eiland vonden we tussen de bomen een berg hout, spijkers, schroeven en ander bouwmateriaal. Het was de bedoeling om daarmee in groepjes een hut te bouwen, het maakte niet uit hoe. We mochten alles zelf bepalen. Ik geloof zelfs dat er een prijs werd uitgeloofd voor de mooiste aan het einde van de week, afgesloten met een kampvuur en zelf broodjes roosteren. Aan het einde van elke dag liepen we scheel van moeheid, van top tot teen vies geworden maar heel voldaan weer terug naar huis. Wij vonden het een geweldig avontuur en we voelden ons stoer, en mijn vader en moeder waren blij dat ze ook even rust had in de vakantieweekjes. Maar vooral: ik bewaar er geweldige herinneringen aan!

Ik moest hieraan denken toen ik een artikel schreef voor ons vakblad BabyWereld over veranderend speelgedrag. Is het dan zo anders? Het antwoord is helaas: ja. Onderzoeken tonen aan dat kinderen steeds minder vrije tijd hebben om te spelen. Ze zitten op school, krijgen huiswerk mee, zitten op bijles, muziekles, sport, toneel of hebben trainingen voor van alles en nog wat. Ouders besteden twee keer zoveel tijd aan het verzorgen, begeleiden en vervoeren van hun kinderen dan dertig jaar geleden, berekende het Sociaal en Cultureel Planbureau.

vestingeiland jaren 70

Junk playground

In 1943 was er een experiment door een Deense landschapsarchitect, Carl Theodor Sørensen. Hij bedacht een ‘junk playground’ op een braak stuk grond in Kopenhagen, met kapotte auto’s en autobanden, stenen en een berg hout. Hier speelden kinderen met een enkele toezichthouder, ze bouwden hutten, klommen in bomen en stookten fikkie. Er waren geen gillende kinderen en vechtpartijen, er werd slechts hier en daar een pleister geplakt. Door dit grote succes werden ook in andere Europese steden zulke speelplekken opgezet. Zie de video hieronder gemaakt in de jaren 60 in Londen.
Helaas waren er ook tegenstanders, de plekken zouden gevaarlijk zijn, de playgrounds waren natuurlijk niet om aan te zien en er kwamen in de jaren 80 steeds meer veiligheidsvoorschriften. En wat ook meespeelde: er werd geld verdiend aan het inrichten van nette speelpleintjes met saaie glijbanen, wipkippen en rubberen tegels om valpartijen te verzachten.

Fysiek en mentaal sterker worden

Gelukkig is er opnieuw belangstelling voor het idee van de junk playground, vooral in grote steden. Want onderzoek toont aan dat vrij en risiconemend speelgedrag juist goed is voor kinderen. Ze worden er fysiek en mentaal een stuk sterker van. Kinderen leren zelf na te denken, risico’s te nemen, samen te werken en belangrijk: voor zichzelf op te komen. We moeten als ouder minder sturen, maar kinderen juist veel vrijheid geven om te spelen en te ontdekken in een niet al te gecultiveerde omgeving.
Dat geldt ook voor baby’s, in het drukke, werkzame leven van hun ouders zitten ze te vaak en te lang vast in (auto)zitjes en krijgen ze voorgekauwd speelgoed. Voor baby’s is het juist belangrijk om via verkenning hun zintuigen te ontwikkelen, en daarvoor moet je vrij kunnen bewegen, dus meer tummytime op een speelkleed!

Screenmedia verdringt traditioneel speelgoed

Speelgedrag is ook veranderd door de opkomst van screenmedia. Deze lijkt het gewone speelgoed steeds meer te gaan verdringen. Baby’s vanaf 4 maanden gebruiken al tablets, tweejarigen kijken al een uur per dag naar een schermpje, vijf- en zesjarigen soms al 3 uur per dag. Dat kinderen met nieuwe media om leren gaan is prima, sommige beweren zelfs dat kinderen daar intelligenter van worden, maar dat is niet bewezen. Kinderen kunnen dus geweldig goed swipen, maar met blokken bouwen kunnen ze bijna niet meer.
Een Canadees onderzoek toont aan dat te veel schermpjes kijken een grotere kans geeft op een ontwikkelingsachterstand in praten. Een ander onderzoek laat zien dat kinderen daarnaast bijziendheid ontwikkelen. Door het veelvuldig binnen zitten kunnen kinderen ook niet meer goed vallen, ze hebben er eenvoudig de motoriek niet meer voor. En wat doen wij? In plaats van nadenken over hoe we onze kinderen weer gezond kunnen laten spelen waarbij ze zichzelf goed kunnen ontwikkelen krijgen ouders en scholen een ‘valtraining aangeboden’. Daar word ik wel een beetje droevig van, ik wens ieder kind een periode Vestingeiland toe! (dit evenement bestaat gelukkig nog steeds!)

Foto boven: Shoots by Laura
Foto midden: Vestingeiland.nl jaren
70

Deense accessoires voor de kinderkamer

roommate babytrendwatcherDenemarken staat niet alleen bekend om toonaangevende modemerken, ook qua meubeldesign en ontwerpen voor kinderen kunnen ze er wat van. Het label Roommate is er zo’n eentje. Het designduo Christine Schwarzer en Anne Birgitte Balle ontwerpen innovatieve producten om een positieve en stimulerende omgevingen te creëren waar kinderen vol fantasie kunnen spelen. De ontwerpen zijn veelzijdig en aantrekkelijk en passen in het hele interieur, want kinderen spelen tenslotte niet alleen in hun eigen slaapkamer. Zo zijn er rugzakjes en tasjes Zoobags, grappige zitzak HappyCat, uilen ophanghaakje UhhUhh maar er is ook een kleurrijke collectie bedtextiel, popjes en wandlampen. Nu eens niet een voor de hand liggend kamertje met roze accessoires, maar voor alle jongensmoeders (ik ben er ook een) accessoires in de kleuren bruin, geel en turkoois!

Lego Duplo op wieltjes

DUPLO Peuter bouwen en rijden 10554_Ik heb twee jongens en die van mij hebben de meest waanzinnige bouwwerken gemaakt met Lego. Dat deden ze liever niet met hun knokige knietjes op de harde houten vloer in de woonkamer. Dus schoof ik regelmatig de salontafel aan de kant en werd de bak Lego, die na elke verjaardag voller en voller werd, omgekieperd op het zachte kleed bij de zithoek. Uit de grote berg steentjes, wieltjes en poppetjes maakten ze de mooiste bouwwerken, van spaceships tot drag racers tot doperwtenfabriek! Ik vind het geweldig speelgoed, goed voor de motoriek en ruimtelijk inzicht en vond het jammer dat er steeds meer kant en klare pakketjes verschenen; leuk om in elkaar te zetten aan de hand van de vast beschreven stap 1 naar stap 20, 50 en later zelfs 100, maar het laat weinig aan de fantasie over. Je kunt volgens mij niet vroeg genoeg beginnen met bouwen en het prikkelen van de fantasie, en dat geldt ook voor meisjes! en nu komt Lego met een nieuwe serie voor dreumesen en peuters: Duplo op wieltjes! Het is een combinatie van bouwen en rijden, dus helemaal leuk als dreumesen of peuters hun eerste stapjes gaan zetten.

Weg zitzak, hoera zandpak!

Onlangs ontving ik dit persbericht: het is beter om peuters jonger dan twee jaar liever geen tv te laten kijken (bron: Gazet van Antwerpen). Op verzoek van Vlaamse minister van Welzijn en Gezondheid zijn wetenschappers en experts na onderzoek met deze aanbevelingen gekomen. Dat wisten we natuurlijk allang, maar nu is dit blijkbaar wetenschappelijk onderbouwd. De tips worden gegeven aan zorgverstrekkers, scholen en gezinnen maar zijn gelijk ook internationaal nieuws. Vaders en moeders doen er dus goed aan hun dreumesen en peuters achter tv, iPad of computer weg te halen en ze te laten spelen, springen en avonturen beleven, liefst in de buitenlucht! Dat is geen punt in de zomer maar tijdens regenachtige tijden levert dit gemodder en gemopper op, om van de vuile was nog maar te zwijgen. Het nieuwe zandpak van Hopsan is een uitkomst (ik ontving dit bericht toevallig op dezelfde dag). Het is gemaakt van 100% sterke katoen, is ademend, vochtafstotend, vochtregulerend en bestand tegen zand, wind en regen. Leuk detail: er zitten handige lusjes aan voor schepje en harkje. Eenmaal thuis gekomen met je zandmannetje of -vrouwtje: pak uittrekken, uitkloppen en ophangen tot een volgende keer!