stint, elekrische bolderwagen
Leuke kindjes in een elektrische bolderwagen met wapperende haartjes, blije gezichtjes en een leidster staand aan het stuur. Dat is wat ik van de Stint wist tot het vreselijke ongeluk in Oss. Met mijn interesse voor kinderwagens en kindervervoer ben ik wat gaan opzoeken. De Stint is een beetje een kruising tussen een bolderkar, bakfiets en een Segway en is ontworpen voor het vervoer van kinderen van school naar de kinderopvang (BSO). Voor deze korte ritjes werden voorheen busjes ingezet. Twee vindingrijke Nederlanders: Edwin Renzen en Peter Noorlander ontwikkelden samen de Stint, geschikt voor 6 tot 8 kinderen met een toegestane elektrische ondersteuning van 250 Watt, maximaal zo’n 17 kilometer per uur. Renzen geeft aan dat de Stint juist is ontworpen om het vervoer van kinderen veiliger te maken. Hij wilde juist een oplossing bedenken voor het dure vervoer van busjes die vaak tot drukke en onoverzichtelijke situaties bij de scholen zorgen. Een mooi ontwerp en een mooie gedachte. Maar na een vreselijk ongeval in Oss waarbij een kinderopvangleidster met vijf kinderen in deze elektrische bolderkar tegen een trein reed waarna vier kinderen zijn overleden en een vijfde kind en leidster zwaargewond raakten, ligt de Stint onder vuur.

Bijzondere bromfiets

De Stint is goedgekeurd door de Rijksdienst Wegverkeer en de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid en werd ingedeeld in de categorie ‘bijzondere bromfiets’ door de minister van Infrastructuur en Milieu. Inmiddels rijden er bijna 3000 Stints in Nederland rond. Ondanks het streven de Stint zo veilig mogelijk te maken en eenvoudig door een leidster kan worden bestuurd, heeft dit noodlottige ongeval plaatsgevonden. Hoe is dat mogelijk? Er loopt momenteel een onderzoek en dat is hard nodig, tot de uitslag bekend is, laten veel kinderopvangcentra dit vervoermiddel liever op stal staan. De leidster heeft geroepen dat ze niet meer kon remmen. Lag het aan het remmechanisme? Heeft het te maken met de elektromagnetische straling van de spoorweginstallatie? Er zijn namelijk meer storingsmeldingen geweest als het vervoermiddel in de buurt van een spoorweg kwam. Eén ding is duidelijk: ze had er geen controle meer over en dat is ronduit beangstigend.

Heupgordel versus vijfpuntsharnas, geen helm

Wat mij verder opviel is dat kinderen in een elektrische bolderwagen op een bankje in een open kuip zitten, zonder helm met een enkel heupgordeltje. Even ter vergelijk: kinderen in een kinderwagen (wandelloopsnelheid 5 km per uur) zitten in een vijfpuntsharnas. Deze kinderen zijn dan wel jonger, maar het is toch een groot verschil. Niet dat dit had kunnen helpen bij dit gruwelijke treinongeluk, maar misschien wel als er op een kruispunt wat gebeurt. En als de Stint valt in de categorie bromfiets, waarom is het gebruik van een helm dan niet verplicht? Zijn er botsproeven bekend? Misschien is het een goed idee om wat voor- en zijwaartse botsproeven te doen met verschillende snelheden om te kijken wat er verbeterd kan worden. Het gaat tenslotte om de levens van jonge kinderen!

Wel of niet vertrouwen op elektrische vervoermiddelen

Maar er speelt nog wat anders mee. Op de vakbeurs in Keulen heb ik (niet voor de eerste keer overigens) een prototype elektrisch aangedreven kinderwagen mogen bewonderen. Een soort fietsondersteuning maar dan voor kinderwagens. Ook constateer ik een toenemende tendens in de digitalisering van babyproducten, denk aan babyfoons die je met een app kunt bedienen en waarmee je veel kunt meten en registreren zoals slaapritme, voedingspatroon, verschoonbeurten, kamertemperatuur etc. Dit soort ‘smart nursery’s’ maken het leven van ouders een stuk  gemakkelijker maar er zit een gevaar in. Want leren ouders met al dit techniek nog wel te vertrouwen op hun eigen, ouderlijke intuïtie? In hoeverre kun je vertrouwen op techniek als de veiligheid van je kind in het geding is? Hoe goed je elektrische apparaten namelijk ook test en beveiligt, er kan altijd een storing optreden en techniek kan worden gehackt, dat weten we uit de praktijk.

In hoeverre geven we verantwoordelijkheid uit handen?

Waar het volgens mij om gaat is dat je met de inzet van sommige elektrische apparaten en dus ook vervoersmiddelen iets van de ouderlijke verantwoordelijkheid uit handen geeft. Met een elektrisch aangedreven kinderwagen geef je de besturing een beetje uit handen. Bij een elektrische bolderkar van de kinderopvang dragen ouders niet alleen de verantwoordelijkheid van het vervoer over aan de kinderopvangorganisaties, maar zij vertrouwen ook nog eens op een elektrisch aangedreven vervoermiddel. In hoeverre wil je dat als kinderopvangorganisatie en als ouder? Denk even aan de grote toename van het aantal ongelukken door e-bikers. En kun je deze grote verantwoordelijkheid wel leggen bij een meestal jonge leider of leidster van de kinderopvang? Misschien moet deze vraag ook in het onderzoek worden meegenomen….

foto: site van Stint

1 Comment on Wat we misschien van het ongeluk met de Stint kunnen leren

  1. Ik heb een Toyota verso 2003. Wanneer de gemeente de afvalbakken op een afstand binnen 100 M.ophijst en ik wil mijn auto van het slot ontgrendelen lukt dit NIET.
    Hoe zit dat bij de spoorweg bomen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *